W rytmie walca 

            ostatni moment 
               kiedy dłonie 
        dotknęły białego dnia 
       lodowate i oszronione  
           pozwoliły włożyć 
               sobie skarb... 
           a twarz zadumana 
          i rozgrzana ciepłem 
                 bliskich serc 
        zaróżowiła się z radości 
               nie rozumiejąc 
          smutku naszego i łez 
           lekkością mgiełki  
                 się uniosła 
          z zeirkiem tańcząc 
        w rytmie walca wirując  
              rozpłynęła się 
          grające pożegnanie  
       dwie trąbki z sonetami  
        do przestrzeni miłości  
                zaprosiły Ją 
   w złotych promieniach słońca  
                  jak anioł 
            ruszyła w drogę 
        do niebiańskich bram... 
         Żegnam Cię Zosieńko 


                   8 03 2003