Wierzby gałąź 

                  Gdy pytań bez liku 
                    trzęsące są ręce 
                  a rozum pomieszał  
                         swe szyki 
                   w serca zaułkach  
                  niezdarne promyki 
                          kucnęły  
                    udając krasnale 
              gdzieś śniąca królewna 
                 nie budząc się wcale 
                     sny z piaskiem 
                   pustyni przesuwa 
                to ja Wam powiadam 
               że nic mnie nie złamie 
                 choć los bezlitosny 
            rzucił mnie znów na kolana 
                 jak wierzby gałąź 
              kark przygiął do ziemi 
             bym mogła się podnieść 
         w następny poranek z nadzieją 
   Ewie Karlsson - cierpiącej przyjaciółce
 
                          17 XI 2006